Writing is not a competion.
Writing is a passion, an art, a love

Op Facebook lees ik het mooie bericht ‘ik gooi de handdoek niet in de ring’, met de allermooiste koppelfoto’s. Terecht mogen deze koppels trots zijn dat ze onmiddellijk hun juiste levenspartner hebben gevonden. Maar het getuigt van evenveel moed als je de handdoek wel in de ring gooit als het niet meer lukt… En jullie tonen nog meer lef als jullie elkaar niet het leven zuur maken.

Ik heb 14 jaar geleden de handdoek in de ring gegooid. Er heeft niemand schuld aan de scheiding, er was gewoon teveel gebeurd… We hebben zelf bemiddeld, avant la lettre, zonder er bewust van te zijn.
We zochten geen supporters om ons gelijk te halen, maar automatisch gingen mensen rondom ons partij kiezen en ze voeden zo onze verschillen. Toch hebben we er altijd samen voor gekozen om open hierover te communiceren.
Geloof me, je lijdt enorm onder een scheiding, ook als jij de beslissing neemt. Je doet dat niet zomaar. Na de moeilijkste periode komt de tijd dat je in de spiegel gaat kijken. Je ziet jouw eigen aandeel in het gebeuren en wijst niet naar de ander hierin.

We hebben geen strijd gevoerd voor de kinderen. Mijn ex-man is naar het buitenland getrokken en ik heb hem steeds op de hoogte gehouden van het reilen en zeilen met zijn zonen. Nu zijn ze ouder en regelen ze dat zelf. Hij heeft me steeds gerespecteerd als moeder van zijn kinderen.

Je bent niet voor niks exen. Dus ergernissen ontstaan er ook na een scheiding. Maar we hebben dat nooit gebruikt om elkaar zwart te maken tegenover de kinderen. Dit zou onze zonen verscheuren. Zij zijn 50% papa en 50% mama… Ik zie absoluut genen van de papa in mijn jongens. Maar ook van mezelf en ook daaraan kan ik me ergeren.
We zijn nu 14 jaar later. Ik ben dankbaar. Mijn ex is een goeie vriend en de papa van onze zonen. We hebben elkaar geen handbreed in de weg gelegd. Want als je dan toch de handdoek in de ring gooit, gun elkaar het nieuwe geluk! 

Ik val met de deur in huis. Ik ben mezelf tegengekomen. En wat blijkt? Ik voel me gelukkig als ik een ander gelukkig maak. Ik zorg graag voor de mensen rondom me. Daarnaast heb ik een hoofd vol ideeën, die ik dan ook nog eens zelf wil uitvoeren. Dat komt goed uit. Want volgens mijn vader, waren mijn eerste woordjes “ikke doet het zelf”. Deze eigenschap maakt me soms ook wel kritisch en geërgerd tegenover anderen. Dan ga ik in overdrive. En ik kan je verzekeren dat het thuisfront daar niet mee opgezet is.

Wat heb ik nog ontdekt over mezelf? Ik babbel graag voor publiek en ik hou écht niet van gesprekken zonder inhoud. Tja, ik keek in de spiegel en ik zag écht mezelf.

De gemakkelijke weg

Het is gemakkelijk om alles van je af te schuiven en de fout op een ander te steken. Telkens opnieuw bots je tegen dezelfde ergernissen. Het is je dochter die nooit opruimt, en je doet het maar weer zelf. Het is je collega die altijd zijn werk naar jou afschuift, en je blijft weer een uur langer. Het is je vriendin die alweer een afspraakje afzegt zonder reden, en die teleurstelling bepaalt jouw avond. Het is jouw baas die altijd kritiek op je heeft, en je wilt reageren maar zegt niks. Zelfs het weer is kop van jut en bepaalt jouw humeur die dag. Maar ook jouw partner die nooit … en altijd …., en je maakt voor de zoveelste keer ruzie over … Tja, waarover gaat het nu écht?

Moed en lef

Je hebt moed en lef nodig om écht naar jezelf te kijken. Als je beseft dat jouw ergernissen niet van de ander komen, dan pas kom je vooruit. Stel jezelf eens de vraag hoe het anders kan en denk jouw problemen om tot mogelijkheden. Neem die dochter die nooit opruimt. Misschien helpt het om samen aan de slag te gaan en zo van je ergernis quality-time te maken? En die collega. Je zou kunnen stellen dat hij zoveel vertrouwen in jou heeft en alleen jij dit werk kan afhandelen. En die vriendin. Je vindt het wel knap dat ze zo haar tijd durft afgrenzen. En je baas geeft je een lesje in assertiviteit en opkomen voor jezelf. Maar die partner… tja, …dat issue laat ik aan jou over om in te vullen als een mogelijkheid. Als je beslist om verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen leven, dan kan er veel veranderen. Jij bepaalt immers de weg die je inslaat.

Dank je

Als ik naar mijn kinderen en mijn vader kijk, dan zie ik mezelf in vele trekjes terug. Als ik naar mijn man en mijn vrienden kijk, ben ik soms (eigenlijk zelfs vaak) een tegenpool en toch klikt het. Door me bewust te zijn van mezelf, mijn eigen ergerlijke kantjes maar ook mijn positieve (soms doorgeschoten) eigenschappen, kijk ik anders naar de mensen rondom me. Ik besef dat alle situaties die gebeuren iets over mezelf en de ander zeggen. Ik probeer (je leest het goed: ‘probeer’) het oordeel weg te laten over mezelf en over de ander. Dan kijk ik elke dag vol verbazing naar mezelf en de mensen rondom me. Hoe anders of hetzelfde je ook bent, dank je dat je deel uitmaakt van mijn wereld. Je maakt mijn leven boeiend.

Bij een scheiding zijn vaak kinderen betrokken. Een breuk tussen ouders, heeft niet enkel ingrijpende gevolgen voor de ex-partners, maar zeker ook voor de kinderen. Na de scheidingsbeslissing moeten er tal van knopen doorgehakt worden, waaronder de verblijfsregeling van de kinderen. Hierdoor ontstaan er vaak conflicten tussen de ex-partners die niet op dezelfde lijn staan en vasthouden aan hun eigen overtuigingen. De stem van de kinderen wordt vaak niet of onvoldoende gehoord in dit verhaal. Achteraf worden ze geconfronteerd met de voor hen gemaakte keuzes.

In bemiddeling krijgen kinderen de mogelijkheid om in een gesprek hun wensen, en ook angsten, boosheid, machteloosheid te uiten. De beleving van de kinderen kan een grote rol spelen in de beslissingen over de verblijfsregeling. Zo worden kinderen niet gedwongen om te kiezen voor een van beide ouders of iemand te kwetsen.

Een scheiding is ook voor kinderen niet evident. Geef ze een stem in dit verhaal en hou rekening met hun beleving. Dit zal het verwerkingsproces en de mentale ontwikkeling van de kinderen ten goede komen.

We bieden aan ouders ondersteuning om dit gesprek met kinderen aan te gaan en een verblijfsregeling op maat op te stellen. 

Aan de ontbijttafel kijk je snel naar het laatste nieuws op Facebook. Jouw vriendin heeft net een aantal foto’s gepost van haar weekendje uit. Een ander plaatst een schitterende quote vol levenswijsheid. Scrol je naar beneden, dan volgt de ene na de andere rooskleurige boodschap. Het ontbijt is nog niet verteerd en je hebt het al benauwd… want in vergelijking met al die facebookvrienden, heb jij toch een saai leven.

Het sociale netwerk heeft jou

Je kan er niet omheen. De sociale media heeft een grote impact op je leven. Het gaat de ander voor de wind. Dat moet wel, want de mooiste foto’s, de fijnste herinneringen en het gelukkigste gevoel worden tentoongesteld in de grootste expo ter wereld. Je bent op zoek naar vergelijkingen om je eigen leven tegen af te spiegelen. En wat blijkt? Jouw leven is verre van perfect. Af en toe, bots je op een boodschap waar je aansluiting bij vindt. Maar in hoeverre zijn de sociale media een weerspiegeling van het echte leven?

Een groot deel van het sociale contact speelt zich af op de sociale media. Je netwerk is uitgebreid. Je bent verbonden met verre en oude vrienden. Je blijft op de hoogte van de laatste nieuwtjes. Je kan je manifesteren tegenover een groot publiek, … Het is dus niet allemaal kommer en kwel. Maar wees je bewust dat er meer is in het leven, dan constant op je gsm de laatste berichtjes checken. Want geen enkel contact via internet, kan het échte samenzijn nabootsen. Wat denk je van het volgende?

Jij hebt een sociaal netwerk

Je zit samen met een vriendin aan een gezellig ontbijt. Je beschrijft jouw verhaal, terwijl haar blik boekdelen spreekt. Als zij later vertelt over haar werk, geniet je van de bijhorende handgebaren en de intonatie in haar stem. De geur van versgebakken croissants en knapperig spek doet het water in je mond lopen.

Of nog… Je zit in de zetel onder je fleecedeken. Het vuur knispert in de kachel en je kruipt iets dichter tegen je partner. De zalige wijn stijgt al een beetje naar je hoofd en de stress valt stilaan van je af. Intussen speelt de oudste zoon op de piano en zingt zijn laatste aangeleerd liedje, terwijl de jongste zoon, vol vuur in zijn ogen, zijn laatste voetbalmatch en zijn prachtige goal uit de doeken doet.

Echt contact

Op papier lijkt het simpel. In het echte leven, maak ik me ook schuldig aan de invloed van de nieuwe sociale media. Ik doe mijn uiterste best om in mijn gezin een goed evenwicht tussen schermtijd en contacttijd te bewaken.

Gemakkelijk? Nee. Noodzakelijk? Ja. Want er gaat niks boven écht menselijk contact!

Elke dag geef je een groot deel van jezelf aan anderen. Je kinderen vragen aandacht. Je partner heeft nood aan een luisterend oor. Je collega vraagt of je iets wilt afwerken. Je vrienden nodigen je uit voor een feestje en afmelden hoort niet tot de opties. Je bent meer dan volzet. Als je dan al een moment hebt voor jezelf, maak je je druk over de ander of …. Me-time staat niet in je agenda. Hoog tijd om ruimte te creëren voor jezelf.

Me-time plannen

Het eerste wat je kan doen bij het invullen van je weekplanning, is jouw rollen opschrijven. Je speelt een rol in jouw familie, op jouw werk, als individu, in je maatschappelijk leven. Bij elke rol kan je doelen noteren en pas daarna vul je jouw weekagenda in. Wat je vanaf nu niet meer vergeet is jouw rol als individu. Hier zet je bijvoorbeeld als doelen: shoppen met je vriendin en een boek lezen. Het is dus belangrijk om niet jouw tijd in te vullen, maar jouw rollen en doelen in die tijd te plaatsen.

Niet meer druk maken over de ander

Stel je de dingen eens voor waar jij je allemaal mee bezighoudt. Een hoofd vol issues, bijv. de juf van je zoon, de scheiding van je vriendin, je gezondheid, het nieuws, de belastingen, … Jouw energie gaat verloren aan de frustratie over deze zaken en je laat daarenboven toe dat “het of de ander” jouw ruimte inneemt. Het is allemaal heel begrijpelijk, want als iets niet rechtvaardig of logisch is, verlang je naar verandering. De wereld is helaas anders dan hij zou moeten zijn. Het helpt zelden om anderen te vertellen dat het eigenlijk anders zou moeten zijn. Of je doet er zelf iets aan, of je berust erin.

Door niet op zoek te gaan naar oplossingen buiten jezelf, maar te focussen op wat jij wél kunt doen en waar je invloed op hebt, vergroot je jouw ruimte. Je spant je in voor zaken waar je echt iets aan kan doen. De positieve energie die hierdoor vrijkomt, geeft je zeker een beter gevoel.

Uit het leven gegrepen

Ik kan me enorm druk maken over onechtheid en oneerlijkheid. Jammer, maar helaas, kan ik die situaties niet altijd veranderen. Ze nemen wel veel plek in. ’s Nachts lig ik wakker en pieker me suf waarom iemand liever een masker draagt, in plaats van zich écht toont. En overdag, wanneer ik terechtkom op het ‘gemaskerde bal’, erger ik me aan gespeeld geluk en nep gelach. Tja, ’t ligt echt niet aan mij, maar toch kost het me pakken negatieve energie. Ik kan me mee laten slepen hierin… maar ik wil een andere weg inslaan.

Het is dus hoog tijd om na te gaan waar ik allemaal wel invloed op kan uitoefenen. Als eerste noteer ik in mijn agenda een nieuw doel bij mijn rol als individu: een goed gesprek met een vriendin over echtheid.

Wat kan ik verder nog ondernemen? Ik kan zelf authentiek blijven en staan voor wie ik ben. Ik kan met mededogen naar die gemaskerde ander kijken, want het lijkt me moeilijk als je jezelf niet durft zijn. Ik toon me gelukkig, als ik dan ben. Maar ik durf ook best verdriet te uiten, als ik me zo voel. Ben ik ongerust, dan verberg ik dat niet.

Je kan dus echt wel een invloedrijk persoon zijn, als je de tijd neemt om je eigen ruimte te creëren en te stretchen met nieuwe ideeën.

Deze tijd van het jaar zie je ze weer op zó veel social media voorbijkomen: foto's van proclamaties, diploma's en soms zelfs van scores op rapporten. Prachtig! Maar toch een kleine bedenking erbij....
Een tekstje van "Liz is More" waarvan ik hoop dat elke ouder het mag voelen, hoge rapportpunten of niet .

"Een diploma is soms handig
maar 't zorgt niet voor geluk.
Je krijgt er soms frustraties door,
't maakt vaak ook dromen stuk.

Doe vooral waar je van houdt,
wat zin geeft aan je leven.
Zodat je 't even volhoudt,
elke dag alles kan geven.

Of dat het nu als dokter is,
als kracht in de fabriek,
of liever toch als loodgieter,
als kok of als komiek.

Wat je wordt, dat maakt niet uit,
iedereen heeft een talent.
Trots zal ik steeds zijn, mijn kind,
als je maar gelukkig bent."

Ruim een half miljoen mensen kijken naar The Voice Kids, meer dan een miljoen Vlamingen volgen Belgium’s Got Talent,… Naast de media, focust ook het onderwijs meer en meer op talenten. En stilaan staat de werkcontext open voor een talentgerichte aanpak. Maar het blijft blijkbaar moeilijk om voor jezelf écht te benoemen waar je goed in bent.

Wat is een talent?
Luk Dewulf schrijft over een talent: “Talent betekent het hebben van een natuurlijke aanleg, het hebben van een gave en/of begaafd zijn. Het gaat over patronen in jouw denken en in jouw handelen die van nature sterk zijn ontwikkeld. Talent zegt in de eerste plaats iets over jouw potentieel.”
Je kan bijv. talent hebben voor leidinggeven, muziek, mode, schrijven, sociale vaardigheden, organisatie ... Het is een aangeboren eigenschap die in de juiste context snel kan leiden tot enthousiasme en bijzondere prestaties.

Uit het leven gegrepen
Vijf jongeren organiseerden op 15 september een benefietavond. Hun doel was de rootsreis van een geadopteerde vriend, Arnoud, betaalbaar maken. Tijdens de laatste vergadering aan onze keukentafel vroeg ik nieuwsgierig welke talenten ze aan de dag hadden gelegd om deze avond tot een succes te maken. Het antwoord bleef beperkt tot: “gewoon”. Terwijl ik een prachtig pakket aan talenten kon onderkennen bij deze jeugd.
Sule, de enige vrouwelijke touch in de groep, is een creatieve maker. Zij zorgde voor prachtig versierde tafels, zelf gemaakte wegwijzers, kleine spulletjes die het geheel afwerkten. Tussen de vier mannen is Thomas een leider, met een naturel aan verbinding creëren. Jitse is zeer sterk in netwerken en weet overal wel iemand die kan helpen. Alex is de stille helper, hij zorgt voor rust en realiteitszin wanneer de andere vier overlopen van de ideeën. En natuurlijk is er Timo, de communicatieman van de groep. Hij zorgt voor de stemmen, de teksten, de facebookpagina, … Dan spreek ik nog niet over de muzikale talenten in deze vriendengroep en de gemeenschappelijke inzet om kansen te bieden voor Arnoud.

We hebben vaak onze mond vol over de ‘jeugd van tegenwoordig’. Hun gsm-gebruik, hun actief leven op de sociale media, hun assertieve houding… Awel, net deze kwaliteiten en deze middelen hebben hun benefietavond tot een groot succes gemaakt. Deze jongeren hebben hun talenten met veel plezier en werkijver ingezet. Ze zijn gelukkig en verspreiden dat geluk naar Arnoud, 230 aanwezigen, 40 helpers en ca. 100 optredende talenten.

Erken je talent
De mogelijkheden tot ontwikkeling van talenten op school (met een pluim voor het createam van Mosa-rt Maaseik en de ervaringsgerichte aanpak in lagere school Kadee Tongerlo vanuit mijn persoonlijke visie) en bij naschoolse activiteiten spelen een grote rol in het leven van onze jongeren. Ik ga er prat op… Als je jouw krachten (en jouw valkuilen) kent, jouw talenten op de juiste plek mag inzetten en de juiste mensen rondom je hebt… ligt de wereld aan je voeten.

Ik verwijs graag voor mijn input over talenten naar Luk Dewulf. (2009). Ik kies voor mijn talent. Leuven: LannooCampus.

De wekker loopt af om 7u. Nog moe, slenter je naar de badkamer. Je neemt de tijd om samen te ontbijten en dan begint de dag. Je hebt een vrij leuke job. Jouw collega’s werken allemaal even hard. Tussen de middag stuurt manlief je een sms of je eraan denkt dat de melk op is. Dus na het werk, snel je naar de winkel. Je komt thuis en maakt eten. Even gezellig aan tafel met het hele gezin. Dan staat er nog strijk op je te wachten. Tegen 21u plof je in de zetel… met de gedachte ‘is het dit nu?’.

Je hebt alles om gelukkig te zijn en toch voel je het niet zo aan. Hoe komt dat toch? Je kan dit bekijken door de ogen van diverse wetenschappers. Een theorie geeft aan dat je drie grote basisbehoefte moet vervullen om gelukkig te zijn.

Verbinding

Je hebt als mens behoefte aan betekenisvolle relaties met anderen. Als je verbinding voelt met anderen, ben je gelukkiger. Je hebt mensen rondom je nodig, zoals familie, vrienden en kennissen. Samen op stap, een goed gesprek, een knuffel, een gezellig etentje met vrienden, een weekendje weg, … Eigenlijk is de behoefte aan verbinding niet zo moeilijk te vervullen.

Toch merk ik tijdens mijn dagelijkse wandeling met Milo (onze wollige schattige huisgenoot) hoe weinig mensen gewoon goedemorgen zeggen. Ik heb heel bewust twee maanden uitgetest wie wel en wie geen goedendag zegt. Toch kan ik er geen rode draad uithalen. Ik ben in ieder geval extra dankbaar voor de mensen die wel een vriendelijk woord voor me over hebben en een moment voor een korte babbel. De dag begint gewoon veel gelukkiger, weliswaar heeft Milo me ’s morgens al uitgebreid goedemorgen gewenst en geknuffeld.

Zelfstandigheid en onafhankelijkheid

Het invullen van je autonomie bepaalt mee jouw geluksgevoel. Je vindt het belangrijk om zelf beslissingen te nemen. Je wil vooral écht jezelf kunnen zijn, en daaruit ook bepalen hoe jouw leven eruit moet zien. Dit geldt zowel op werkvlak, in school als in je privé.

Hoe ouder mijn jongens worden, hoe meer ik geconfronteerd ben met hun eigen beslissingen. Vroeger mochten ze mee de regels bepalen, binnen bepaalde grenzen. Nu leiden ze stilaan hun eigen leven. De oudste gaat vanaf september op kot. Een nieuwe weg, opnieuw zichzelf vinden, … en voor mama komt nu écht de realiteit van zelfstandigheid tot leven.

Competentie

Je wil graag goed zijn in wat je doet en erkend worden in jouw kunnen. Een het-was-heel-lekker na het avondeten, een geslaagd familiefeest, een succesvol project op je werk, … Het is vooral belangrijk dat je op de juiste plek zit en je activiteiten in een flow beleeft.

Soms krijg ik de reactie dat ik zoveel doe: ik ben bemiddelaar en coach, ik schrijf cursussen, ik geef trainingen. Tot me iemand gewoon duidelijk maakte dat ik een creatieve generalist ben. Ik heb dus een excuus: ik ben graag met veel verschillende dingen bezig en loop over van de ideeën.

Het maakt allemaal niet uit, zolang het mij maar gelukkig maakt. Dat wens ik jou ook.

Iedereen draagt een rugzak met zich mee. Je hebt rugzakken in alle maten en alle kleuren. De ene is te zwaar om te dragen, de andere is licht als een veertje. Als je op je levenspad vertrekt, kan je niet altijd bepalen wat er in die rugzak komt... Maar je hebt wel de keuze hoe je omgaat met de inhoud ervan.

Ballast van de ander

Je herkent het heus wel. Iemand vertelt je een verhaal, je bent een en al oor en ligt daarna de hele nacht wakker. Je helpt waar je kan. Je zegt net iets te vaak ‘ja’ als je denkt dat je nodig bent. Intussen draag je de lasten van een hele hoop mensen rondom je en het vreet energie. Je rugzak is net iets te vol om nog rechtop te kunnen lopen. En oké, het klinkt hard, maar alleen jij bent hiervoor verantwoordelijk. Leg de rugzak eens op zijn kop en haal er alle ballast van de ander uit. Je zal zien dat het al heel wat draaglijker is.

Ook voor mij is dit herkenbaar. Als bemiddelaar zit ik vaak tussen ruziënde mensen. Niet altijd de gemakkelijkste job. Mensen proberen je deel te maken van hun conflict. En ja, af en toe, moet ik dan slikken en heel vaak schud ik ’s avonds voor het slapengaan mijn rugzak leeg. Een babbeltje thuis, een telefoontje naar een vriendin zijn mijn reddingsboeien of ik klop de boel van me af in een tennisballetje.

Te zware last

Je kan ook echt wel veel meemaken in jouw leven. Jouw rugzak is misschien overvol door verlies, ziekte, armoede, scheiding, conflicten, … Je weet af en toe niet hoe je al die last moet blijven dragen. Je sleurt je door de dag, de nacht houdt je wakker door al je zorgen. Je voelt je erg bedrukt en de wereld leunt op je schouders. Soms is het gewoon te zwaar om te dragen.

Durf toch je rugzak uit te pakken en de inhoud uit te stallen. Sorteer, gooi weg en laat achter je. En neem sommige moeilijke en zware ervaringen mee. Want hoe erg ook, er zit vaak een positieve intentie in. Ze kunnen je iets duidelijk maken of misschien neem je andere beslissingen hierdoor. Een negatieve gebeurtenis kan uitgroeien tot iets heel moois.

Ik maak het erg persoonlijk in deze column, maar ik hoop dat ik hiermee toch wat inzichten kan meegeven. Ik ben namelijk niet zomaar bemiddelaar geworden. Ik heb best wel wat persoonlijke issues gehad. Naast een scheiding, ben ik 18 jaar geleden uit de familiezaak gestapt met de nodige discussies. In beide gevallen heb ik veel aan zelfreflectie gedaan. En wat blijkt? Ook ik had mijn aandeel in elke situatie. Als je dat kunt toegeven, ligt de weg open voor nieuwe groei en voor verbinding. Het neemt heus wat tijd in beslag, maar mijn rugzak is intussen gevuld met zware lasten vol positieve gevolgen.

Met je rugzak op vakantie

Goh… kon ik de tijd maar terugdraaien. Ik zou zeker nog wel eens op pad willen gaan met mijn rugzak. Hoe ouder ik word, hoe lichter ik hem vind. Er komt veel op mijn pad, maar zoals ik al schreef, het is niet van belang wat in je rugzak zit, maar hoe je ermee omgaat.

Ik wens je een deugddoende vakantie met een rugzak die gewoon bij jou past!

De rol van een vader is de laatste decennia enorm veranderd. De man stond vroeger in voor het inkomen en ging buitenshuis werken. De vrouw was thuis, zorgde voor het huishouden en voedde de kinderen op. Daar lacht de huidige generatie jonge ouders mee. Ze verwacht een gedeelde verantwoordelijkheid, zowel op oudervlak als bij de huishoudelijke taken. De vader is nu meer en meer betrokken bij de opvoeding.

Er is wel een groot verschil in de manier waarop vaders de ouderrol invullen. Uit onderzoek blijkt dat vaders meer fysieke en actieve dingen ondernemen met hun kind(eren). Ze gaan mee naar de voetbal, ze stoeien wilder en klussen samen met dochter en/of zoonlief. De praktische taken, zoals kleren kopen, huiswerk maken, knutselen komen toch nog vaker bij moeder terecht. Het onderzoek bevestigt hiermee het typisch verschil in mannen- en vrouwentaken.

Mijn held

Als klein meisje was mijn papa mijn grote held. Hij had oplossingen voor alle problemen. Hij kon alles herstellen wat kapot was. Hij maakte een hoelahoep uit elektriciteitsbuizen. In volle stress voor een optreden, was hij degene die me rustig kon maken. Niet met heel veel woorden, ook niet met knuffels… maar gewoon door te zijn wie hij was.

Mijn loyaliteit

Naarmate ik ouder werd, had ik mijn eigen leven. Toch bleef ik opkijken naar mijn held. Ik wilde graag in zijn voetsporen treden. Ook had ik vaak zijn raad nodig bij keuzes die ik moest maken. Ik vergeet nooit die keer in Leuven. Ik was in volle paniek voor een examen en belde naar huis. Hoe druk mijn papa het ook had, hij nam de tijd om naar Leuven te rijden en met mij een pint te nemen op de Oude Markt. Alweer, niet met heel veel woorden, ook niet met knuffels… maar gewoon door te zijn wie hij was.

Mijn verhaal

Hoewel mijn loyaliteit ver reikt, ben ik toch mijn eigen weg ingegaan. Ik heb zijn technisch inzicht niet geërfd, maar wel zijn daadkracht. Ik heb niks met ‘zonder woorden’, want praten hoort bij mijn job. Ik kan niet alles met mijn verstand beredeneren, mijn emoties nemen het vaak over. Op mijn beurt heb ik wel een aantal van zijn talenten doorgegeven aan mijn jongens. Ze hebben dus gewoonweg een generatie geskipt.

Wat wil ik nu eigenlijk vertellen?

Hoewel de vaderrol zo veranderd is doorheen de jaren, ben ik ervan overtuigd dat het samen opnemen van het ouderschap een grote meerwaarde heeft. Ook de papa (en in de nieuw samengestelde gezinnen, ook de pluspapa) heeft een belangrijke rol in de opvoeding. Het stoeien, het stoer doen, de stomme grapjes, het streng zijn, het verstand boven de emoties, … Dit heeft evenveel waarde dan de knuffels, het verzorgen, de lieve woordjes, ...

Papa, blijf dus maar gewoon jezelf en geniet van jouw Vaderdag!

’s Ochtends smeert je peuter de chocopasta over tafel uit en je kleuter gooit zich een paar uurtjes later tijdens een winkelbezoek op de grond omdat hij zijn goesting niet krijgt. Om 15u komt je 8-jarige dochter huilend uit school omwille van ruzie met vriendinnetjes en je oudere puber blijft discussiëren over … Tja, over wat?

Terwijl je dit als moeder dagelijks overleeft, bestookt de maatschappij je met het ideaalbeeld van de perfecte moeder. De sociale media vertellen enkel de leuke anekdotes. Opvoedingsboeken geven de theorie weer die je dan eenvoudigweg in de praktijk kan toepassen. In tijdschriften vind je prachtige foto’s van mooi uitgedoste kleuters. De chocopasta is weg gefotoshopt.

Vanaf het begin

Vooraleer je moeder bent, heb je een idee over de moederrol. Jij gaat het allemaal perfect doen, tot je het eenmaal in de praktijk moet omzetten. Opvoeden is een confronterende, moeilijke taak. Bij de geboorte krijgt je kind immers geen handleiding mee. Je ontdekt dus met vallen en opstaan hoe je moeder moet zijn. Intussen krijg je van je omgeving veel goede raad, waardoor jouw zelfvertrouwen als moeder meer en meer afbrokkelt.

Heel lang geleden, speelde dit ook in mijn leven. Mijn jongste zoon huilde dag en nacht. Een draagzak was de oplossing om hem rustig te houden. Na de goed bedoelde opmerking van mijn tante die me erop wees dat ik hem wel erg veel verwende, was ik totaal ontredderd. Mijn kinderarts gaf aan dat ik mijn buikgevoel moest volgen. Hij herinnerde me eraan dat in andere culturen kinderen vaak worden gedragen, dat is normaal. Waar maakte ik me dus druk om, ik vond het fijn om mijn zoon te dragen en hij werd er rustig van.

Moeder-kind relatie


Vanaf de geboorte is je kind afhankelijk van jouw zorgen. Hoewel die zorgende rol misschien op je lijf geschreven is, merk je gaandeweg dat de relatie met jouw kind verandert. Hoe ouder, hoe minder afhankelijk. En zo ben je stilletjes aan niet meer de belangrijkste persoon in het leven van je kind. Alweer een opdoffer, die je niet zag aankomen toen je voor kinderen koos.

Dit overkomt me op dit moment in mijn leven. Mijn oudste zoon is in volle voorbereiding voor een leven op kot. Naast zijn studies, verdeelt hij zijn tijd zorgvuldig tussen zijn lief, een grote groep vrienden en heel veel hobby’s. Ik sta niet meer in de agenda. Of toch… om te brengen en te halen op de fuif. Af en toe sta ik wel eens stil bij mijn veranderde rol als moeder. Ik tracht dan te genieten van de momentjes die me aangereikt worden.

Positieve intentie

Alleenstaande mama, samenwonende mama, scheidende mama, getrouwde mama…. Jij bent moeder van jouw kind en je hebt altijd een positieve intentie in wat je doet. Je bepaalt zelf hoe jij met je kind door het leven gaat. Je bent goed genoeg, helemaal zoals je bent. Met Moederdag in aantocht, wil ik ook de plusmama niet vergeten. Ook zij kan een belangrijke rol spelen in het leven van jouw kind. Ik wens je een goede balans in het samen opvoeden.

Geniet van jouw Moederdag!

Geluk, vrede, vertrouwen, respect, gelijkheid, vrijheid, rechtvaardigheid, … maar al te vaak komen deze woorden voor in een gesprek, in een blog, op een facebookpagina, in de speech van de politieker, in de visietekst van het bedrijf. Je wilt eigenlijk een duidelijke boodschap overbrengen, maar je creëert de toren van Babel, een spraakverwarring met heel veel misverstanden als gevolg. Want… zonder een goed verhaal betekenen deze modewoorden weinig.

Betekenis geven

Een woord op zich betekent niks. Ieder geeft er een eigen betekenis aan. Hierdoor is een woord vaak een bron van frustratie en conflict.

Uit het leven gegrepen… Een moeder vindt dat haar dochter zich fatsoenlijk moet kleden. Dat getuigt van respect voor haar. Waarop de dochter aangeeft dat respect betekent dat ze zichzelf mag zijn. Als de moeder dus roept naar haar dochter dat ze meer respect moet tonen, bedoelt ze eigenlijk dat ze het fijn zou vinden als ze haar rokje net iets langer draagt en haar haren niet oranje verft. Terwijl de dochter denkt ‘ik toon toch respect, want je mag helemaal jezelf zijn van mij’.

En nog eentje… In een scheiding willen ouders niets liever dan hun kind gelukkig zien. De ene ouder vervult dit geluk door alles te geven wat het kind wenst, streeft daarnaast zelf ook het geluk na in het uitbouwen van een carrière en met een nieuwe partner. De andere, daarentegen, werkt minder, wil geen partner en vindt geluk in tijd vrijmaken voor hun kind. En dan heb ik het nog niet in wat het kind verstaat onder geluk. Als je kan uitspreken wat geluk voor jou betekent, herleid je een gevecht voor het geluk van het kind (hopelijk) tot wederzijds begrip.

Een voorbeeld uit het bedrijfsleven… In de visie van jouw bedrijf staat klantvriendelijkheid hoog genoteerd. Je zou denken dat je altijd bereikbaar bent en steeds klaarstaat. Of bepaal je hierin goed je grenzen en sta je jouw klanten vriendelijk te woord binnen de kantooruren?

En hoe zou je vrijheid invullen? Of rechtvaardigheid? … Elke betekenis die je geeft aan woorden bepaalt jouw houding en gedrag. En dit heeft zo zijn gevolgen in de omgang met de ander.

Modewoorden in de praktijk

Het zegt weinig als je je enkel in modewoorden (lees: waarden) uitdrukt. Ik ben ervan overtuigd dat het goed is om jouw persoonlijke waarden te kennen. Maar het is nog belangrijker dat je iets doet ermee, dat je ze concreet maakt.

Als ik het heb over respect, wil ik graag erkend worden in wie ik ben en wat ik doe. Heb ik het over geluk, dan zie ik de kleine dingen die me raken, zoals het uitzicht over de Maas in eigen dorp. Maar ook in grootse zaken, als ik bijvoorbeeld fier ben op mijn zonen. Over de interpretatie van mijn vrijheid kan ik een boek schrijven. Of als het gaat over rechtvaardigheid, ga ik door het glazen plafond voor gelijke rechten tussen man en vrouw. Tja, mijn oma was een feministe ‘avant la lettre’, het zit misschien mijn genen.

Hoe het ook zij, ik wil vooral een warme oproep doen om die veel gebruikte waarden voor jezelf concreet te maken en de betekenis voor een ander te erkennen. Pas dan is jouw communicatie ook écht waardevol.

Tientallen definities bepalen voor jou wat liefde betekent. Honderden prentjes tonen de liefde voor een ander. Etalages zijn gevuld met hartjes en cupidopijlen, om je eraan te helpen denken dat liefde in het land is. Restaurants stellen hun valentijnsmenu op, met nadruk op culinaire verwennerij. Op 14 februari spat de liefde van de wereld af. En toch, …ik ben er niet zot van, zo’n commerciële dag van de liefde. Ik zie het net iets authentieker.

Liefde is… je hart volgen.

De ander heeft vaak een mening over jouw leven. Welke relatie bij je past… Welke job je best zou uitoefenen… Alsof de ander het beter weet voor jou. Als je over x tijd in je sterfbed ligt, dan kijk je terug op een leven dat geleid is door de ander en kan je zeggen dat je nooit jezelf bent geweest.

Als ik mijn hart volg, kan ik op mijn 80e zeggen “I did it my way”. Ik schop misschien wel eens tegen de schenen. Ik volg niet altijd een mooi voorgeschreven pad. Ik maak het mezelf (en de ander) niet altijd gemakkelijk. De harde wereld ziet mijn gevoeligheid niet altijd als een kracht. Maar dat is de prijs die ik graag betaal voor een authentiek leven.

En jij? Wat wil jij vertellen op je sterfbed? Wil je nu iets veranderen aan je levensverhaal?

Liefde is… goed voor jezelf zorgen.

Als je niet goed voor jezelf zorgt, kan je niet goed voor de ander zorgen. Voor de ander zorgen lijkt zo vanzelfsprekend. Je bent attent en betrokken. Je geeft steun, wanneer nodig. Je toont begrip en geeft erkenning. Je gaat respectvol en waarderend om met de ander.

Goed voor mezelf zorgen staat op mijn prioriteitenlijst. Eerlijk, het ligt niet in mijn aard om dit voldoende toe te passen. Mijn genetisch paspoort stelt zorgen voor de ander als mijn identiteit. Toch doe ik mijn best om mezelf de aandacht te geven die ik verdien. Ik erken mijn behoeften aan beweging en wandel nu (bijna) dagelijks een stukje met onze puppy. Ik veroordeel mezelf minder en ben gewoon goed genoeg als mama, echtgenote, vriendin, coach en bemiddelaar. Ik vermijd zaken (en personen) die energie vreten en mijn eigenwaarde verzwakken. Ik bewaak mijn grenzen en luister vooral goed naar mijn intuïtie.

En jij? Hoe zit het met jouw zelfwaarde? Wat wil jij echt graag voor jezelf doen?

Liefde is… goed voor de ander zorgen.

Als je je hart volgt en goed voor jezelf zorgt, geef je een prachtig geschenk aan de ander. Je toont hoe authentiek je in het leven staat. Je stelt je kwetsbaar op, waardoor de ander weet wie je bent en wat je betekent. Je erkent het belang om jezelf niet te vergeten. Kortom, je maakt écht verbinding met de ander door vooral jezelf te zijn.

In plaats van te stoppen met klagen, met alcohol te drinken of met vlees te eten… kan je beter beginnen met te doen wat jou gelukkig maakt. Luister naar je hart. Vul zelf jouw waarden in voor een zinvol leven. En ik, zal samen met jou nog beter voor mezelf zorgen!

Een nieuw jaar creëert de gelegenheid om eens anders naar de dingen te kijken. Terwijl je in 2017 nog moest meedoen aan acties zoals 40 dagen zonder vlees en 30 dagen zonder alcohol, … zou je in 2018 iets anders kunnen ondernemen. Zet jezelf eens voor de spiegel en kijk wat bij je past, zonder maatschappelijke druk, maar écht puur vanuit jezelf. Wat zou jij willen ‘minderen’ in 2018?

Vaart-minderen

De wereld draait in vol tempo en het leven gaat hard. De snelheid geeft je een kick. Maar ’s avonds lig je uitgeteld in de zetel. Elke dag opnieuw trap je er weer in. Je moet presteren en vooral voor iedereen goed doen. Maar hoe goed is dit voor jezelf?

Bedenk eens het volgende… Vandaag staat jouw planning niet zo vol of je hebt je to-dolijst gewoonweg niet afgewerkt. Je zegt nee tegen je partner die vraagt of je voor hem iets wil halen in de winkel. Je hebt het lef om gewoon tijd te maken voor jezelf. ’s Avonds zit je energiek in de zetel en ben je aanwezig in je gezin. Kortom, als je vaart vermindert, kan je écht zien en écht luisteren. Je ervaart het geluk van hier en nu te zijn.

Ergernis-minderen

Ergernissen leiden tot stress. Jouw reactiehevigheid op deze stress is aangeboren. Maar dat betekent niet dat je er niets aan kan doen. Het is dan wel noodzakelijk om inzicht te krijgen in jouw ergernis. De oorzaak van een ergernis ligt namelijk niet bij de ander, maar bij jou.

Bedenk eens het volgende… Jouw collega is erg egoïstisch. Ze vertrekt gewoon naar huis. En daar zit je met de handen in het haar want het werk is niet af. Je ergert je aan haar egoïsme, en beseft tegelijkertijd dat je beter ook een beetje zoals haar zou zijn. Want door je behulpzaamheid offer je je telkens weer op. Je ergert je namelijk aan zaken die je bij jezelf niet toelaat, maar waarvan je nog wel wat kan leren. Als je onderzoekt wat je ervan kan leren, steek je al veel minder energie in jouw ergernis en heb je meer energie voor leuke dingen.

Oordeel-minderen

Jouw oordeel op de ander is gevormd (of vervormd?) door jouw kijk op de wereld. Je hebt als het ware filters in je hoofd die bepalen hoe je de ander ziet. Zo is er een filter ‘waarden en normen’, waardoor je niet begrijpt dat respect in de ene cultuur een hand geven is, terwijl een andere cultuur dit net niet doet. Of een filter ‘taal’, waardoor je de bedoeling uit een sms of een mail anders invult,…

Bedenk eens het volgende… Je weet altijd wel iets te zeggen over de ander. Het gaat nu eens over wat je partner doet, dan weer over hoe je baas iets heeft gezegd, … Het maakt je leven nodeloos moeilijk. Wees jezelf bewust van de filters in jouw hoofd die jouw oordeel vormen. Als je het oordeel loslaat, wordt je leven leuker en lichter. Je gunt het jezelf om het leven over je heen te laten komen, zonder er continu iets van te vinden.

Wil je samen met mij de wereld voor jezelf en voor de ander mooier maken? Begin dan met te verlangzamen, jouw ergernissen achterwege te laten en jouw oordeel te verzachten. Dit is écht een waardevol cadeau dat je jezelf en jouw omgeving kan geven in 2018! Gelukkig nieuwjaar.

Het einde van het jaar is in zicht. In vele families een tijd van overleg over hoe ze de feestdagen dit jaar doorkomen. Bij mama of papa, bij schoonouders of eigen ouders, of gewoon met vrienden? Ook zijn er elk jaar wel een paar veranderingen in de familie die de sfeer op een feestdag bepalen, een scheiding, een verlies, een nieuw lief … Eigenlijk zijn dat allemaal issues waar je als kind niet mee bezig moest zijn.

Kerstmis als kind in 1980

Wij vieren jaarlijks kerst bij de beste vrienden van mijn ouders. In de living staat een échte kerstboom versierd met kleine en grote ballen en kaarslampjes in alle kleuren. Op de achtergrond draait kerstmuziek afgewisseld met de tonen van Fats Domino. Onze gastvrouw serveert naar gewoonte heerlijke konijn met pruimen en als dessert een kerststronk. Ondertussen is bij mij de spanning te snijden. Ik ben zes jaar en wacht vol ongeduld op de kerstman en zijn pakjes. Ik hoor geklop op het raam, geritsel in de bomen. Ik zie zelfs rendieren in de lucht vliegen. Mijn oudere broer en vrienden spelen gretig in op mijn onwetendheid en mijn enige zorgen zijn de cadeautjes. Die komen plots, neergelegd door de kerstman via een of andere truc onder de kerstboom tevoorschijn. Daarna geurt de living naar versgebakken smoutebollen… Hoeveel mooier kan een kerstdag zijn?

Nu, zoveel jaren later, denk ik met veel liefde terug aan die échte gezelligheid, verbinding tussen mensen, zorgeloosheid van een kind en plezier onder elkaar.

Kerstmis als grote mens in 2017

Kerstavond wil ik die zelfde waarden meegeven aan mijn jongens. Hoewel ik mijn uiterste best doe, verloopt het voor mezelf niet hetzelfde zoals vroeger. Ik hou van koken, maar zie op tegen de drukte in de winkels om mijn ingrediënten aan te kopen. Ik hou van geschenkjes zoeken, maar ook daar ondervind ik dezelfde hectiek om iedereen tevreden te stellen. Ik hou van samenzijn, en voel elk jaar het blijvend gemis van mijn mama.

Kerst brengt, nu ik volwassen ben, nogal wat verwachtingen met zich mee. Ik wil graag een speciaal menu plannen, een feestelijke sfeer en gezellig samenzijn meegeven. Het moet allemaal ook nog lukken, anders zou ik me schuldig voelen. Je leest het al… In mijn hoofd bestaat er een perfect plaatje van hoe Kerst moet zijn en dat geeft me stress.

De keuze bij jezelf: lust of last

Met, in mijn achterhoofd, het idee dat ik zelf verantwoordelijk ben voor mijn stress, laat ik mijn creatieve brein los op wat ik anders kan doen. Ik ben nog op zoek naar dat ene verrassend idee om naast onze jaarlijkse traditie van zelfgemaakte cadeautjes, iets te verzinnen waar ik zelf écht zin in heb en wat kerstavond waardvol zal maken. Misschien moet ik gewoon terug naar vroeger en smoutebollen bakken om de échte smaak van kerst terug te proeven…

Net voor ik in slaap val, hoor ik nog het late weerbericht. “Het wordt morgen herfst. Een kleine depressie trekt van west naar oost over België. De depressie zorgt voor veel regen, krachtige wind en plaatselijk wateroverlast. Het oosten van ons land krijgt de meeste regen. Morgennamiddag klaart het op.” En ik denk, eigenlijk verschillen wij mensen niet zo veel van het weer…

Veel regen met wateroverlast

De regen stroomt over de goten en de weg staat blank, een metafoor voor overspoeld worden door informatie. Vanaf het moment dat je wakker wordt tot je gaat slapen, bepalen miljoenen prikkels jouw gedachten, jouw gevoelens en jouw gedrag. ’s Morgens heb je 23 WhatsApp berichten gemist, loopt facebook over van de (weldoordachte) positieve berichten, liggen 10-tallen mails klaar om te lezen. Je werkt tussendoor, je houdt het huishouden draaiende, je betaalt rekeningen, je trotseert de drukte op de weg en je rent voorbij winkelrekken vol kleuren en geuren.

Sta je er wel eens bij stil, hoeveel je jouw gedachten, gevoelens en gedrag eigenlijk zelf in de hand zou kunnen hebben? Je kan vanuit puur inzicht de binnenkomende informatie filteren. Je kan een zelfbewuste bril opzetten als je naar de ‘facebookrealiteit’ kijkt. Je kan je dag misschien net iets minder druk plannen…

Als de regen tegen jouw vensters klettert, kruip dan eens even in jouw nestje. Neem bewust de tijd om je af te zonderen van al die overbodige prikkels. Dan pas zal water écht rust brengen.

Krachtige wind

De wind doet je huis kraken en de bomen wiegen, een metafoor voor in je kracht staan en toch meegaan op een flow. Je zal het heus wel herkennen dat je omvergeblazen wordt door bepaalde uitspraken of door situaties die je niet onder controle hebt. En ja, elke boom verliest bladeren en takken op zo’n moment. Ook jij zal even wankelen en nadenken over hoe je dit ooit te boven komt.

In volledige échtheid mag je wel eens kraken en vallen door krachten die je niet kan tegenhouden. De wereld rondom je, zal je het misschien niet helemaal begrijpen, want niet voor iedereen is echtheid een kracht. Kijk dan eens buiten… Zie jij ergens eens een boom die altijd stug blijft staan? En kijk dan nog net iets verder… Zie je de mooiste, karaktervolle bomen met kromme takken, vallende bladeren? Ze geven de meeste betekenis aan de natuur.

Als de wind loeit, kruipt dan eens even in jouw nestje. Neem bewust de tijd en denk eens na over jouw natuurlijke krachten die jouw leven bepalen. Dan pas zal wind écht zuurstof brengen.

Opklaringen

Af en toe heb je dat nestje nodig om te (t)huismussen en een ander keertje zoek je misschien gezelschap en drukte op als uitlaatklep. Altijd opklaringen als metafoor voor perfect gelukkig… Ik denk dat je het wel met me eens bent dat het overal wel eens regent, waait en zonnig is.

Eigenlijk verschillen wij mensen dus niet zo veel van het weer. Het leven gaat met ups en downs, en toch heb je altijd de vrije keuze in hoe je ermee omgaat.

Het lef om écht te spreken

Het avondeten dat straks op tafel staat, de thee die je drinkt met je collega, jouw kleding, de inrichting van je huis, …. De hele dag kom je zaken tegen die hun oorsprong kennen in het buitenland. Veel van wat je ‘typisch Vlaams’ noemt, is eigenlijk buitenlands. Om het écht van jou te maken, geef je er dan wel jouw eigen draai aan. Er is altijd wel een trendsetter. Iemand die een bepaalde traditie in het licht zet en binnenbrengt in jouw leven. Vandaar schrijf ik deze maand niet over mijn belevenissen en gedachtekronkels, maar doe ik een warme oproep naar jullie…

Een oud ritueel

Bemiddeling bestaat al veel langer dan vandaag. En toch kennen wij deze manier van conflicten aanpakken amper. De Maori (Nieuw-Zeeland), de Aboriginals (Australië) en de Indianen (Canada en Amerika) dienen als voorbeeld. Zij zijn doordrongen van het bemiddelingsidee. Bij conflicten zitten mensen samen om het conflict uit te praten met de “talking stick” als hulpmiddel. De praatstok in je hand geeft je volledige vrijheid om je uit te drukken. De ander luistert écht naar je, zonder oordeel. Er heerst een sfeer van wederzijds begrip en empathie. Verborgen agenda’s liggen in de vuilbak. Meningsverschillen mogen gewoon bestaan, maar verwoesten geen vriendschap of liefde. In een wereld als de onze is dit bijna ondenkbaar. Of toch niet?

De ideale wereld

Mijn bemiddelingsideaal en mijn drang naar wederzijds begrip gaan met mij aan de haal. Ja, het is een utopie om de hele wereld met dit gedachtengoed te doordringen. Maar ik kan het toch proberen rondom de kerktoren? Volg even met me mee.

Consenti verspreidt op tien oktober tien praatstokken. Als je een luisterend oor kan zijn voor iemand die er echt nood aan heeft, als je zelf een luisterend oor nodig hebt, als je vastloopt in een conflict of als je in die ene vergadering elk op zijn beurt wilt laten spreken,… Dan mag je een praatstok gaan halen. Je hoeft hem niet terug te brengen, maar je geeft de praatstok door aan iemand die hem kan gebruiken.

Gebruik

De persoon die de praatstok vasthoudt is de enige persoon die mag spreken tot hij of zij zich begrepen voelt. Dan pas mag de praatstok doorgegeven worden. Het begrepen voelen door de ander herstelt relaties en bij problemen sta je sneller open voor duurzame oplossingen.

Mijn warme oproep: samen kunnen we een nieuwe trend inzetten. Door het gebruik van een heel oud buitenlands ritueel groeien we naar écht luisteren naar elkaar en eerlijk spreken met elkaar. Gewoon bemiddelen in je dagelijks leven.

Het is stil in huis, zelfs wat saai nu de jeugd ’s morgens weer fietsend naar school vertrekt. De computer flikkert voor aandacht. De agenda staat gevuld met afspraken en to-dolijstjes wachten op afhandeling. Ongelezen boeken liggen nog steeds onder het stof. De geur van koffie dringt door tot op kantoor en brengt me in het moment. Daarom neem ik even gezellig de tijd en gun ik jullie graag een blik achter de schermen van mijn belevenissen.

Humor

Tijdens een bezoek aan het paleis van Koning Bhumibol in Bangkok, krijgt mijn man plots een nieuwe job toegekend. Het enige wat hij hiervoor moet doen, is op een trapje zitten en hij wordt belaagd door een groep Chinese vrouwen. Ze willen allemaal met hem op de foto. Hilariteit alom. Kaal, een buikje en blank staan in deze cultuur garant voor geluk. Ik mag me gezegend prijzen, ik ben getrouwd met het toonbeeld van happy boeddha.

Schoonheid

De dagelijkse portie humor wordt aangevuld met de enorme schoonheid van het oudste regenwoud ter wereld. Al mijn zintuigen staan op scherp. Terwijl ik in een hangmat aan onze tent lig, hoor ik de gibbons naar elkaar fluiten en roepen. Ze waarschuwen elkaar voor vijandigheden. De voorloper van de sociale controle in het huidige buurtpreventie netwerk via WhatsApp. Ondertussen check ik of die reusachtige spin echt niet kan binnendringen in onze tent. Ze is zich van geen kwaad bewust en werkt rustig verder aan haar web. Ze maakt een kunstwerk tussen de takken van een jungle, waar lianen uitnodigen tot een Tarzanzwier.

Geen WIFI en geen GSM bereik. Maar wat een vrijheid in denken, voelen en doen. Ik geniet van mijn twee tieners die elkaar aftroeven met salto’s en kajakwedstrijdjes in het natuurlijke meer, omringd met eilandjes van het regenwoud. Ik kijk, ik ruik, ik luister en ik voel me intens gelukkig.

Aanwezig

De humor en de schoonheid brengen me telkens terug naar dit moment, waarop ik alles heb wat ik me maar zou kunnen wensen. Ik denk niet aan wat is geweest en niet aan wat gaat komen. Ik beleef elk moment, ik leef nu.

In een poging om dit gevoel ook thuis vast te houden, staat mijn agenda niet overvol, maar wel gevuld met waardevolle momenten. Een flesje wijn kraken bij een gezellige babbel met mijn buurvrouw, een tasje koffie drinken met een vriendin die altijd klaar staat, een lang uitgesteld telefoontje naar een andere vriendin, … Dankzij deze momenten, heb ik eens zoveel zin om aan de slag te gaan en mijn klanten de nodige ondersteuning te bieden in conflicten en groeimomenten.

Dankbaarheid

Als ik nu, weken later, over de voorbije tijd mijmer, kan ik enkel mijn dankbaarheid uitdrukken om zoveel moois mee te maken met mijn gezin. Ik kan een droom van mijn bucketlist schrappen. De waardes die ik wilde beleven en meegeven aan mijn jongens zijn summier uitgedrukt, maar voor mij geldt absoluut: "Reizen is het enige waar je geld aan uitgeeft, en dat je toch rijker maakt."